محل حرکت قایقهای لوفر مگا سیبالی
https://share.google/f08NvqFVR8QiKmHSi
کاخ دولمهباغچه
کاخ دلماباغچه بهعنوان مرکز اداری اصلی امپراتوری عثمانی ساخته شد و تا سقوط آن در سال ۱۹۲۲ بهعنوان محل اقامت سلطان و خانوادهاش عمل میکرد. این کاخ باشکوه متعلق به قرن نوزدهم، ترکیبی جالب از سبکهای عثمانی، باروک و نئوکلاسیک را به نمایش میگذارد. با بیش از ۲۸۵ اتاق، ۴۶ سالن، ۶ حمام و باغهای باشکوه، یکی از بزرگترین کاخهای جهان بهشمار میرود.
مسجد اورتاکوی
این مسجد به دستور سلطان عبدالمجید و توسط معمار ارمنی نیکوغوس بالیان در سال ۱۸۵۳ ساخته شد. این بنا مطابق با ساختار کلی مساجد سلاطین، از دو بخش اصلی یعنی بخش اصلی نماز و بخش مخصوص سلطان تشکیل شده است. پنجرههای بزرگ و بلند آن به گونهای طراحی شدهاند که نور متغیر بسفر را به داخل راه دهند.
برای ورود به بنا باید از پلهها بالا رفت و این مسجد دارای دو مناره با یک شرفه است. دیوارهای آن از سنگهای تراشخورده سفید ساخته شدهاند. دیوارهای گنبد واحد نیز با موزاییکهای صورتی پوشانده شدهاند. محراب از موزاییک و مرمر، و منبر از مرمر با روکش سماقی ساخته شده است و نمونهای چشمگیر از ظرافت و دقت در هنرمندی و اجرا به شمار میرود.
پل بسفر
پل شهدای ۱۵ تیر، که در گذشته با نام پل بسفر و در میان مردم به عنوان پل اول شناخته میشد، یک پل معلق مهم بر روی تنگه بسفر استانبول است که دریای سیاه را به دریای مرمره متصل میکند. پایههای این پل در سمت اروپایی در اورتاکوی و در سمت آسیایی در بِلِربِیی قرار گرفتهاند.
پل بسفر که به دلیل نخستین پل ساختهشده بر روی تنگه استانبول با نام پل اول نیز شناخته میشود، همراه با پل سلطان محمد فاتح، پل یاووز سلطان سلیم و تونل اوراسیا که پس از آن ساخته شدند، امکان حملونقل زمینی پیوسته میان دو سوی شهر را فراهم میکند. ساخت این پل از ۲۰ فوریه ۱۹۷۰ آغاز شد و در ۳۰ اکتبر ۱۹۷۳، همزمان با پنجاهمین سالگرد تأسیس جمهوری ترکیه، طی مراسمی دولتی توسط فخرالدین کوروتورک، رئیسجمهور وقت، افتتاح شد.
قلعهٔ روملی حصار
قلعهای که در ناحیهٔ سارییر استانبول، در ساحل بسفر قرار دارد و نام خود را از محلهای که در آن واقع شده گرفته است، دارای اهمیت تاریخی است. سلطان محمد فاتح، پیش از فتح استانبول، برای دفع تهدیدهای احتمالی از سوی دریای سیاه، آن را در باریکترین نقطهٔ تنگهٔ بسفر استانبول، که ۶۹۸ متر عرض دارد[2]، در برابر قلعهٔ آناتولی در سمت آسیایی بنا کرد.
این قلعه در زمینی به مساحت ۳۲ هزار متر مربع گسترده شده است. این سازه که در مدت کوتاهی، یعنی نود روز، ساخته شد، سه برج بزرگ آن از بزرگترین برجهای قلعهای در جهان به شمار میآیند. قلعهٔ روملی در وقفنامههای فاتح با نام کولهٔ جدیده، در تاریخنگاری نِشری با نام یینیجهحصار، و در اسناد کمالپاشازاده، آشیقپاشازاده و نیسانجی با نام بُغازکَسَنحصار یاد شده است.
قلعهٔ آناتولی
قلعه آنادولو حصاری یا به نام دیگر گوزلجه حصاری، یک قلعهٔ عثمانی است که در محلهٔ آنادولوحصاریِ منطقهٔ بیکوزِ استانبول، در جایی که رود گوکسو به تنگهٔ بسفر میریزد، قرار دارد.
آنادولو حصاری در سال ۱۳۹۵، به دستور ییلدریم بایزید، بر روی مساحتی به وسعت ۷۰۰۰ متر مربع، در باریکترین نقطهٔ بسفر و در فاصلهٔ ۶۶۰ متری آن، ساخته شد. جنواییها همراه با بیزانس متحد شده و در دریای سیاه (در کفه، سینوپ و آماسرا) مستعمرههایی برپا کرده بودند. از این رو، عبور از بسفر برای جنواییها اهمیت حیاتی داشت. همین وضعیت برای عثمانیها نیز صادق بود. در ساحل مقابل، قلعهٔ روملی حصاری که در بخش اروپایی استانبول قرار دارد، بین سالهای ۱۴۵۱ تا ۱۴۵۲ به دستور محمد دوم ساخته شد تا عبور کشتیهای این کشورهای بیگانه را تحت کنترل نگه دارد. سلطان محمد فاتح هنگام ساخت روملی حصاری، دیوارهای بیرونی این قلعه را نیز اضافه کرد.
کاخ بیلربیی
کاخ بیلربیی، یک کاخ تابستانی عثمانی است که در منطقهٔ اسکودارِ استانبول قرار دارد. کاخ بیلربیی که امروزه بهعنوان موزه خدمت میکند، بخشی از مجموعهای است که از بناها و عناصر گوناگون متعلق به خود تشکیل شده است. نام آن را از محلهٔ بیلربیی گرفته است. این کاخ به دستور سلطان عثمانی عبدالعزیز، میان سالهای ۱۸۶۳ تا ۱۸۶۵ توسط معمار سارکیس بالیان ساخته شد.
تاریخچه
برج دختر
پس از پیروزی دریایی در کیزیکوس، آلکیبیادس، سردار آتنی، در سال ۴۰۸ پیش از میلاد، احتمالاً یک ایستگاه دیدهبانی ویژه بر روی صخرهای کوچک در برابر اسکودار برای کشتیهایی که از دریای سیاه میآمدند بنا کرد.
برجی که به نماد اسکودار تبدیل شده، تنها اثر باقیمانده از دوران بیزانس است. پیشینهای ریشهدار دارد که به سال ۲۴ پیش از میلاد بازمیگردد.
در سال ۱۱۱۰، امپراتور بیزانس، آلکسیوس اول، برجی چوبی بر پایههای دیوارهای سنگی بنا کرد. از این برج، زنجیری آهنین به برجی دیگر که در محلهٔ مانگانا در بخش تاریخی شبهجزیره ساخته شده بود کشیده شد. سپس جزیرهک کوچک، همراه با بقایای زیرآبرفتهاش، با یک دیوار دفاعی به ساحل آسیایی پیوند داده شد. هنگام فتح استانبول به دست عثمانیان در سال ۱۴۵۳، در برج یک پادگان بیزانسی به فرماندهی گابریله ترویزانو، ونیزی، مستقر بود. پس از آن، این بنا در دورهٔ سلطان محمد فاتح بهعنوان برج دیدهبانی توسط ترکان عثمانی مورد استفاده قرار گرفت.
بندر گالاتا
گالاتاپورت، یک بندر کروز و مجموعهای با کاربری مختلط در کاراکوی استانبول است. از نظر موقعیت، در بخش اروپایی تنگه بسفر استانبول، در نقطهای که به شاخ طلایی میپیوندد، قرار دارد. این مجموعه در امتداد یک نوار ساحلی به طول ۱.۲ کیلومتر در کنار بسفر واقع شده است. هتل، کافه، رستوران، فروشگاههای بوتیک، دفاتر و دو موزه هنری را در خود جای داده است. رصيف گالاتا نخستین رصيف مدرن استانبول و ترکیه است. این رصيف در ساحل کاراکوی، از پل گالاتا تا فندیکلی امتداد دارد. ساخت آن در آوریل ۱۸۹۲ به رهبری میشِل پاشا آغاز شد و در پایان سال ۱۸۹۵ به اتمام رسید. طول آن ۷۵۸ متر است. این رصيف همراه با رصيف سلیپازاری، بندر استانبول را تشکیل میدهد. این مجموعه توسط شرکت بهرهبرداری دریایی ترکیه اداره میشود.